De eerste stappen in de nieuwe zorg (26-04-2015)

De belangrijkste hervorming in overheidsland van het afgelopen decennia is de transitie van de zorg van het Rijk naar gemeenten. Een enorm pakket aan zorgtaken worden niet langer door het Rijk uitgevoerd – maar zal door gemeenten doelgericht, integraal, dicht bij de burger op maat worden geleverd. Hierbij zal gezamenlijk worden bepaald wat eenieder zijn inbreng kan zijn bij voorliggende zorgvragen. Deze mega operatie is er op gericht om het gehele zorgstelsel van tandarts, huishoudelijke hulp en knieoperatie voor iedereen in onze samenleving betaalbaar te houden.

Een vernieuwde vorm van zorg waarbij eenieder wordt aangesproken op eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid. Waartoe is eenieder nog – met of zonder hulp van familie, kennissen, buren –  in staat? Wat kan wel en wat kan niet? Waar dienen de beschikbare middelen, toegespitste zorg ´echt´ terecht te komen?
Amper 4 maanden op pad zijn de eerste contouren van de uitwerking zichtbaar. Dit wil niet zeggen dat deze nieuwe vorm van zorgverlening overal goed is doorgekomen. Grote groepen in de samenleving hebben er dagelijks mee van doen, voor anderen is het ver van hun bed. De komende 2 jaar zitten we in een overgangsfase – de doorkanteling naar nieuwe zorgvormen. Dit jaar is de reeds versterkte zorg gewaarborgd. Nieuwe aanvragen zullen vanuit de nieuwe aanpak worden benaderd en waar echt nodig, worden verstrekt.

De afgelopen maanden is groots ingezet op communicatie over de gehele operatie. Hebben we hier alle doelgroepen wel mee bereikt? Vanuit eerste evaluatiebijeenkomsten blijkt dat de oproep over de nieuwe vormen van zorg nog lang niet bij eenieder belandt. De rol van de maatschappij is op dit moment nog vrij gering. Burgers blijven veelal afzijdig, melden zich niet, discussiëren onvoldoende mee aan de ´keukentafel’ en trekken op sommige momenten te laat aan de bel. Vanuit dit gezichtspunt mag en kan de communicatie niet stoppen! Nu één kwartaal op pad zal er volop ingezet moeten worden op het delen van informatie vanuit heldere communicatielijnen. De campagne vanuit gemeenten, wijkteams en zorgverzekeraars zal voor verdere effectiviteit op volle toeren door moeten draaien.

Een lange periode van beleidsvoorbereiding is aan de overgang vooraf gegaan. Vele stukken zijn door de 2e en 1e kamer geloodst. Diverse werkgroepen vanuit de VNG, KING en gemeenten hebben zich over de invoering gebogen. Hebben ze hierbij alles tot in detail kunnen overzien? Dat zeer zeker niet! Een grof raamwerk dient als kader voor de decentrale uitrol. Daarbij zijn niet alle situaties tot in de kleinste finesses overzien en leidt op sommige plekken tot schrijnende situaties – waar per case goed naar gekeken dient te worden. Bijsturing en kleine aanpassingen zal het geheel op de rail houden. Daarmee zal het geheel niet ontsporen en kan de transformatietrein zijn weg vervolgen. Vastgestelde beleidsbakens worden goed bewaakt zodat deze niet als pionnen zondermeer teruggeschoven worden.

Al hoewel er niet aan de beleidskaders getornd mag worden, dient er vanuit gezond boerenverstand oog te zijn voor onvoorziene zaken. Zaken die niet passen in de vooraf gestelde doelen van integraal, efficiënt en doelmatig. Daarbij doelen we op het in veelvoud rondsturen van facturen met bedragen van wel 3,89. Gezinnen met meervoudige zorgondersteuning ontvangen deze maandelijks in veelvoud. Ook het stapelen van eigen bijdrage leidt in sommige situaties voor extremen. In het kader van fijn slijpen, licht bijsturen en efficiënt stromen bij elkaar brengen zullen deze hiaten getackeld worden. Daarnaast zullen gemeenten, uitvoeringsinstanties en zorgverzekeraars nauw – en vooral digitaal – samenwerken. Dit om te voorkomen dat zorggelden opgeslokt worden door een veelvoud van dure bureaucratische processen.

Afgelopen week in gesprek in VNG regiogesprek over de eerste stappen in de gedecentraliseerde zorg. Met vallen en opstaan weten we ons staande te houden – hetgeen aangeef dat we er nog lang niet zijn. De echte transformatie – doorkanteling – zal de nodige inspanning en tijd van eenieder vragen. Bestuurders, beleidsmakers, zorginstellingen, sociale wijkteams zijn de komende jaren aan zet om het geheel van zorgtaken toe te snijden op hetgeen de samenleving nodig heeft. Niet meer de oude vorm in een nieuw jasje, maar echte vernieuwing voor iedereen. Toegesneden zorg op de juiste plek in de juiste vorm – de nieuwe zorg voor de dag van morgen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *