Regie weer in handen (08-06-2014)

Regie weer in handen (08-06-2014)

Burgers nemen meer en meer de regie weer in handen. Vanaf de tweede wereldoorlog werd de tendens ingezet waarmee er voor een ieder tot in de puntjes werd gezorgd; de overheid wist immers wel wat goed was voor de samenleving. De zorgstaat op z´n top – voor alles en iedereen is er wel een wet, een regel en gedragspatroon bedacht, vanuit politiekoogpunt gericht op de maakbaarheid van de wereld. Kunnen burgers dan helemaal niet meer nadenken, waren zij de weg kwijt of werd een steeds oprukkende overheid gewoon geaccepteerd? Prettig als alles voor je geregeld wordt maar wat moet je als dan als de overheid zicht terugtrekt en je er weer helemaal alleen voor komt te staan.

Sinds enkele jaren worden er stappen gezet om de grote ´bemoeizucht´ van de overheid te beperken. Diverse zaken worden afgestoten naar het bedrijfsleven, instellingen en welwillende burgers die heel goed in staat zijn zelf, samen en in het collectief zaken op te pakken. Het bijenvolkje (Nederland) gaat weer voor zichzelf zorgen.

Op 24 mei ging een groep vrijwilligers in Nagele op pad voor de jaarlijkse klussendag. Klussen ten dienste van de leefbaarheid van het dorp en die mensen die het zelf niet meer kunnen. Nu (nog) onder regie van de gemeente in afstemming met dorpsbelangen Nagele – binnenkort vanuit initiatieven uit het dorp zelf. Geef de initiatiefnemers de ruimte, regel en timmer het niet dicht met allerlei regels en voorwaarden – leg de verantwoordelijkheid voor een mooi, schoon en opgeruimd dorp terug daar waar het thuis hoort.

Paul Frissen – nam de raad van de Noordoostpolder afgelopen week aan de hand mee met beelden, schetsen en prikkelende stellingen over de terugtrekkende overheid.  Waarom vertelt de overheid mij hoe ik mijn leven moet leiden, ik mag niet dit, ik mag niet dat, let hierop en doe wat er wordt opgedragen – voor dit alles zijn boeken vol met regels bedacht. Bureaucratische organisaties worden opgetuigd om tot in de kleine minuscule details regels te handhaven.
Binnenkort stoot het Rijk haar zorgtaken af naar gemeenten. Dit wordt in woord beleefd maar de werkelijkheid berust op grote schijnzekerheid. Vele regels, uitzonderingen en delen die niet worden overgedragen houden een sterke vinger – zeg gerust een hand – in de pap om centraal sturing te kunnen geven. Bij de eerste beste calamiteit na 1 januari 2015 zal het Rijk direct ingrijpen met bijstelling van en vormen van nieuwe regels om grip te krijgen.

Dit dienen we te voorkomen door zelf – vanuit het vrijheid beginsel – de regie over onze manier van leven ter hand te nemen. Zelf nadenken over te maken keuzes van het leven en niet vanuit overheidswege te laten invullen. Het is toch te gek dat de overheid voor alledaagse zaken zoals overgewicht en beweging, alcohol, drugs etc regels bedenkt. Ongevraagd dringt de overheid zich op – – en dringt jouw huis binnen – om invulling te geven aan jouw leven.
Vanuit voorlichting op school, werk, verenigingen, social media kan de overheid een ondersteunende – en niet een leidende – taak uitvoeren.

1 januari 2015 gaan de nieuwe zorgvormen – vanuit jeugdzorg, awbz/wmo en participatiewet – van start. Hoe ? Dat is nog een grote vraag. De komende maanden zullen de uitvoeringsplannen tot stand komen en worden de contouren zichtbaar in hoeverre de overheid zich echt weet terug te trekken. Instellingen en zorgaanbieders zullen meer taken overnemen. Daarnaast zal een groot beroep gedaan worden op een ieder zijn verantwoordelijkheid.
Daar waar burgers voorheen in staat waren een eigen fiets, auto en huis te kopen zijn zij ook in staat – wanneer zij slechter ter been raken – een rolator te bestellen en zelf te bekostigen. Het gros der Nederlanders zijn heel goed in staat bij die instanties aan te kloppen als er ´echt´ hulp nodig is. Daarbij kan tevens familie, buren en kennissen een helpende hand bieden als dit nodig is.
Met de weg terug naar de zelfredzaamheid hebben we met elkaar de plicht om de zorggelden bij de echte zorgbehoevende te laten neerkomen.

Met de overdracht van taken naar decentrale overheden, zorginstellingen en met name burgers dient de overheid in gelijke tred een krimp van het overheidsapparaat in te zetten. Dit om het totaal overheidskosten te doen krimpen en de zorgkosten niet verder te laten oplopen. Over 10 tot 20 jaar dient de zorg – voor een ieder die dat nodig heeft – nog steeds toegankelijk te zijn. Dit gaat niet vanzelf hier dient de overheid (centraal en decentraal) en iedere burger zijn schouders onder te zetten.

 

Henri van Ulsen

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.