Wat een rustige politieke adempauze had moeten worden…

Wat een rustige politieke adempauze had moeten worden…

Het politieke jaar zit er op – de landelijke en lokale politiek nemen even pauze. Een moment van bezinning, ´op adem komen´, even terugblikken en nieuwe energie laden voor een stormachtig najaar.
Het afgelopen jaar heeft met name in het teken gestaan van de gemeenteraadsverkiezingen, campagne en onderhandelingen voor een nieuw politiektermijn van 4 jaar. De kaarten zijn geschud; raad en college´s zijn samengesteld en geïnstalleerd.

In de eerste twee maanden van dit nieuwe termijn zijn de bakens verzet voor een nieuwe koers. Voorzichtig laveren nieuwe en zittende burger-/raadsleden langs de ingezette lijn voor de komende 4 jaar. De raad wordt direct getrakteerd op een aantal zware dossiers (De Deel, kaders 3 decentralisaties, voorjaarsrapportage 2014) die voor 1 juli nog even afgetikt diende te worden. Een marathonzitting op 30 juni om het geheel aan besluitstukken voor het zomerreces te beslechten. Een ieder klaar en gereed om met reces te gaan.

Begin juli was dit het beeld waarmee de meeste ambtsdragers hun verlof in gingen. Velen gingen op vakantie, om uit te rusten van een hectische start van dit jaar, genieten van gezin, omgeving en voor te bereiden op ……….. Niet wetende wat ons op 17 juli 2014 stond te wachten.
In de vooravond van donderdag 17 juli 2014 ging het slechte nieuws van de crash vlucht MH-17 razendsnel rond. De wereld is verslagen, Nederland is kapot, 295 families zijn getroffen door een verschrikkelijke oorlog waar geen Nederlander iets mee te maken wil hebben.

Politiek Nederland wordt opgeschrikt door dit vreselijke nieuws. Onze premier, ministers, ambtenaren, ondersteunende diensten worden hals over de kop teruggehaald van hun rustige verblijf elders. De ontspanning is weg, de wereld staat op z´n kop. Het is niet zomaar een ongeluk, het is een laffe daad van separatisten – al of niet gesteund vanuit Rusland – die de wereld ´wederom´ op z´n grondvesten doet trillen.
Heeft de mensheid niet genoeg geleerd van 9/11/2001 of heeft dit dergelijke terreurdaden aangewakkerd. Met geen pen te beschrijven, met geen beeld te weerleggen wat ons allen – in het bijzonder de families, vrienden, kennissen en collega´s – is aangedaan.

Het besef dringt snel door als de berichtgeving elkaar opvolgt: dit is zomaar nog niet klaar. De complexiteit van het gegeven waarin deze daad heeft plaatsgevonden is maar een fractie van hetgeen Nederland in terecht is gekomen. Nu – 2 weken later – beseffen we ons hoe ingewikkeld dit vraagstuk ligt om alle slachtoffers te kunnen bergen en het onderzoek te kunnen starten. Zullen alle slachtoffers ooit geborgen worden en zal de puzzel vanuit het onderzoek ooit in elkaar gelegd kunnen worden?

Met respect heb ik de afgelopen twee weken het nieuws gevolgd: de minister president, minister van buitenlandse zaken en alle overige ambtenaren die rustig, plechtig, met de juiste toon en vol inzet hun werk hebben gedaan – en nog steeds doen. Maar dit is nog niet klaar. We staan aan het begin van een politiek steekspel waarvan de eerste kaarten net zijn gelegd. Daarbij stel ik – en velen van ons – de vraag: en welke kaarten heeft Poetin in handen.

Blogs, foto´s, filmpjes vertellen ons genoeg. Je wordt er stil van. Een gevoel van onbegrip overstelpt. Waarom deze slachtoffers? Wie en waarom is de keuze gemaakt om dit vliegtuig in de malaise van een gruwelijke oorlog mee te slepen. Zal er ooit een antwoord komen ………..

Wat begin juli als een rustig zomerreces van start ging is voor velen uitgemond in een nachtmerrie waar ze nog iedere dag in zitten.
Wat voor ons ver af lijkt te staan is wel degelijk heel dicht bij. Ook op deze afstand voelt het gevoel van verantwoordelijkheid en steun van diegene die dat nu nodig hebben.

In gedachte de slachtoffers, hun families, vrienden, collega´s en velen die zich momenteel iedere dag inzetten voor hetgeen ons allen is aangedaan,

(note: deze blog is in 2 delen tot stand gekomen – voor en na de crash)

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.